Ucho Króla - logo

Ucho Króla, czyli karciana gra intrygi.

Dotarła do Ciebie informacja, że na królewskim dworze niedługo zwolni się intratne stanowisko. Zdobyć może je tylko jedna osoba, a konkurencja nie śpi. Od teraz o tym, kto zdobędzie przychylność Króla, a dzięki temu wymarzone stanowisko, decydować będą intrygi, kłamstwa, pomówienia i spiski. Jeżeli jesteś gotowy podjąć wyzwanie i wziąć udział w tej brudnej rozgrywce, przygotuj się i spraw, aby Ucho Króla usłyszało, jaki jest wspaniały i wyjątkowy.

Ucho Króla - pudełko
Pudełko

Ucho Króla – czy ja już tego gdzieś nie widziałem?

Patrząc na niewielki kartonik mieszczący Ucho Króla, możecie mieć nieodparte wrażenie, że gdzieś już widzieliście podobną grę – jeżeli tak, to z całą pewnością macie na myśli List Miłosny. W związku z tym już na samym wstępie warto zaznaczyć, że są to dwie różne gry, chociaż mają kilka wspólnych cech, np. oba te tytuły są grami karcianymi, rozgrywka toczy się w dość zbliżonych światach i w oby dwóch przypadkach chodzi o to, aby na koniec gry mieć jak największe uznanie. Jednakże sposób w jaki będziemy to osiągać jest zgoła inny, ale o tym w dalszej części recenzji.

Zawartość opakowania.

Ucho Króla - zawartość opakowania
Zawartość opakowania

Stosunkowo niewielkie opakowanie mieści w sobie 120 kart oraz 2 karty instrukcji. Karty można podzielić na kilka rodzajów, mamy 10 kart postaci oraz 110 kart do gry. Karty do gry z kolei dzielą się na karty bufonady, karty intrygi, karty specjalne oraz tytułowe karty Ucho Króla. Jeżeli chodzi o wykonanie poszczególnych kart, to nie ma się w zasadzie do czego przyczepić. Karty wykonane są w sposób dobry, a jeżeli dodamy do tego, że cena gry waha się w okolicach 30 zł to jest to naprawdę dobre wykonanie. Jedyny ich mankament to opis działania, ale o tym za chwilę. Grafiki widniejące na kartach wraz z opisami utrzymane są w klimacie XVIII-wiecznego Wersalu, co niektórym może nie przypaść do gustu. Bo nie trudno się nie zgodzić, że był to dość specyficzny okres pełen kazirodczych związków, zniewieścienia i dość specyficznego wyuzdania. I dokładnie to znajdziemy na kartach, chociaż warto dodać, że nie w sposób dosłowny – ponieważ karty nie prezentują golizny, ani nie są wulgarne w sposób bezpośredni – aczkolwiek zdecydowanie uważam, że nie jest to pozycja dla dzieci.

Ucho Króla - karty gry
Karty gry – od lewej karty: bufonady, intrygi, specjalna, Ucho Króla

Może jeszcze parę słów o instrukcji, która jest zdecydowanie najsłabszym elementem gry. W opakowaniu znajdziemy dwie osobne dwustronne karty pomocy. Jedna zawiera wstęp, opis elementów i zasady gry. Druga natomiast to przykładowa rozgrywka i opis wszystkich kart. Jeżeli chodzi o zasady to niby wszystko jest ok, ale instrukcja pozostawia parę niedomówień, które ciężko samemu wyjaśnić, a ich rozwianie przychodzi dopiero po kilku rozgrywkach. No i teraz największy problem z grą Ucho Króla – akcje opisane na kartach i w instrukcji są inne. Przykład: Na karcie Podszepty znajdziemy opis: Weź na rękę jedną kartę przy postaci gracza obok. W instrukcji jest natomiast: Weź na rękę kartę wystawioną przy własnej postaci lub postaci gracza (w grze dwuosobowej przeciwnika) siedzącego obok Ciebie (po lewej lub prawej stronie). Karta mówi o tym, że można zabierać na rękę tylko karty przeciwników, natomiast instrukcja mówi również o swoich kartach – wiem, że jeżeli nie znacie jeszcze zasad to wam to niewiele powie, jednakże jest to znacząca różnica, o czym przekonacie się już za chwilę.

Ucho Króla - instrukcja
Instrukcja do gry

 Zagrajmy w Ucho Króla.

Gra ma dwa warianty – podstawowy i zaawansowany. Różnica jest w zasadzie niewielka, więc na początku opiszę wariant podstawowy, a potem dodam z czym wiąże się wariant zaawansowany. Na początku każdy z nas dostaje 2 karty postaci, z których wybiera jedną, którą będzie prowadzić rozgrywkę (wyjątek stanowi rozgrywka dla 6 graczy – w tym przypadku każdy dostaje tylko jedną postać). Wybrane postacie gracze umieszczają przed sobą – ważna uwaga – na lewo od naszej postaci układać będziemy stos kart prestiżu, na prawo jest miejsce na 3 karty aktywne. Następnie rozdaje się każdemu z zawodników po 5 kart. Pozostałe karty tworzą stos główny, z którego już na samym początku odrzuca się 1 kartę, tworząc w ten sposób stos kart odrzuconych. To tyle jeżeli chodzi o przygotowywania, w związku z tym można rozpocząć rozgrywkę. Teraz każdy z graczy będzie po kolei wykonywał jedną akcję, instrukcja wymienia 5 dostępnych akcji, ale tak naprawdę są dwie, tj.: zagranie karty albo dociągnięcie karty. Jeżeli chodzi o zagranie karty to mamy do wyboru następujące możliwości:

  • Zagranie karty bufonady – zagrywamy niebieską kartę kładąc ją na prawo od swojej karty postaci i wykonujemy opisaną na niej akcję. Karty bufonady dają dodatnie punkty prestiżu.
  • Zagranie karty intrygi – karty czerwone zagrywamy kładąc je na prawo od postaci innego gracza. Ważne jest, że aby móc zagrać kartę intrygi trzeba zapłacić jej koszt. Koszt to zagranie na sobie dowolnej inne karty intrygi lub karty specjalnej. Karty intrygi dają ujemne punkty prestiżu – w związku z tym, jeżeli będziemy chcieli zaszkodzić komuś, bardzo często będziemy także musieli zaszkodzić sobie. Tutaj trzeba zaznaczyć, że zagrywając kartę intrygi wykonujemy akcję opisaną na karcie, którą zagrywamy, a nie tą, która jest kosztem.
  • Zagranie kary specjalnej – zielone karty specjalne zagrywa się na warunkach nieco innych niż karty bufonady i karty intrygi. Do wyboru mamy dwie kary specjalne – Savoire-vivre oraz Kąśliwa riposta, z czego tylko kartę Savoire-vivre możemy zagrać, jako akcję w swojej turze. Karta Kąśliwa riposta daje nam możliwość odgryźć się komuś za to, że zagrał na nas kartę intrygi. Karta Kąśliwa riposta ma ujemny prestiż, natomiast Savoire-vivre jest kartą z dodatnim prestiżem.
  • Zagranie karty Ucho Króla – jest to specjalna karta dająca aż 6 punktów dodatniego prestiżu – i co najważniejsze zagrana karta Ucho Króla trafia od razu na stos prestiżu, a jest to miejsce, z którego nikt nie możne jej nam zabrać. Aby zagrać kartę Ucho Króla musimy spełnić tylko jeden warunek. Musimy mieć drugą kartę Ucho Króla, którą musimy od razu odrzucić na stos kart odrzuconych.

Na tym etapie warto dodać, że każdy zawodnik ma miejsce na 3 kart aktywne. Dokładając sobie lub komuś innemu karty, zapełniamy po kolei wolne miejsca licząc od karty postaci i kładąc kolejne karty coraz bardziej w prawo. Jeżeli na koniec tury któregoś z graczy, ktoś w swoich aktywnych kartach będzie miał więcej niż 3 takie karty to nadwyżkę licząc od lewej strony przenosi na stos prestiżu. Trzeba zaznaczyć, że dopóki karty znajdują się na aktywnych polach można je przenosić, zamieniać lub usuwać zagrywając odpowiednie karty bufonady i intrygi. Dopiero karty, które trafią na stos prestiżu są nie-do-ruszenia.

Ucho Króla - gif
Przeniesienie karty z puli kart aktywnych na stos prestiżu

Jeżeli wykorzystamy akcję na dobranie karty, to dobieramy po prostu jedną kartę – chyba, że nie mamy żadnej na ręce, wtedy dobieramy dwie karty. Gdy wyczerpie się stos kart dobierania, tasujemy karty odrzucone i gramy dalej. Gra toczy się do momentu, aż stos kart dobierania skończy się po raz drugi. Wtedy przerywamy rozgrywkę i liczmy punkty prestiżu. Warto dodać, że osiągnięcie dodatniego wyniku jest nie lada sukcesem i często wygrywa ten, kto ma mniej punktów ujemnych – co w sposób wręcz dobitny pokazuje ile negatywnej interakcji występuje w grze Ucho Króla.

Ucho Króla - rozgrywka
Ucho Króla – rozgrywka

Jak już wspomniałem, gra posiada także wariant zaawansowany. W tym trybie dodatkowo możemy korzystać ze zdolności opisanych na kartach postaci – po spełnieniu warunków opisanych na karcie możemy wykonać akcję specjalną, która daje nam różne benefity. Jest to ciekawe urozmaicenie, które na pewno dużo zmieni w rozgrywce, bo będziemy starali się maksymalnie korzystać z dostępnego arsenału zagrań i ruchów. Poza tym dzięki temu każdy z graczy otrzymuje specjalną zdolność, która nie może zostać powielona przez przeciwnika, co także dodaje grze smaczku.

Ucho Króla - karty postaci
Karty postaci

Podsumowanie.

Ucho Króla to gra karciana, która wprowadza nas w świat dworskich intryg. Naszym zadaniem jest na tyle umiejętne manipulowanie informacjami o nas, jak i o innych, aby to właśnie nas Król – właściciel tytułowego Ucha – wybrał do stanowisko urzędnika odpowiedzialnego za finanse państwa. Rozgrywka jest dość prosta, aczkolwiek początkującym graczom może sprawić problem opanowanie wszystkich zasad – głównie z powodu niedopowiedzeń i różnic względem opisu na kartach i w instrukcji. Jednakże już po kilku pierwszych partiach rozgrywka powinna być płynna i przechodzić bez zgrzytów. Zdecydowanym plusem gry jest możliwość zakończenia rozgrywki w zasadzie w dowolnym momencie, wystarczy się umówić, że np. każdy ma jeszcze po 2 ruchy i kończymy, w związku z tym jest to idealna gra, jeżeli nie mamy zbyt dużo czasu lub komuś się spieszy. Jeżeli chodzi o wykonanie to poza wspomnianą instrukcją i opisem kart, nie ma się do czego przyczepić. Także stosunek cena/jakość jest bardzo dobry. Reasumując Ucho Króla to dobra gra, którą polecam wszystkim fanom negatywnej interakcji, jednakże przypominam, że raczej nie jest to gra dla dzieci, a jej oprawa odstraszyć może również niektórych dorosłych graczy.

Plusy.

+ Dość prosta mechanika.

+ Dwa warianty rozgrywki.

+ Gra pozwala na zakończenie partii w dowolnym momencie.

+ Cena.

+ Dużo negatywnej interakcji – dla mnie akurat jest to plus.

Minusy.

– Instrukcja – zarówno format (dość nieporęczna) jak i niedopowiedzenia (na początku bardzo utrudniają start).

– Różnica w treści kart i instrukcji – tragedia dla kogoś, kto dopiero zaczyna przygodę z tym tytułem.

– Tematyka i sposób jej przedstawienia mogą nie przypaść wszystkim do gustu. Poza tym zdecydowanie nie jest to gra dla dzieci.

– Karty postaci mogłyby mieć inny rewers niż karty gry.

Ucho Króla – instrukcja do gry.

Leave a Reply