Pandemia

Czy ludzkości uda się przetrwać, czy wygra rozszalała Pandemia?

Ludzie zbyt długo uważali się za najsilniejsze istoty na Ziemi. Natura postanowiła udowodnić im swoją wyższość i powołała do istnienia 4 śmiertelne choroby. Ostatnią nadzieją ludzkości jest stworzenie drużyny złożonej z najtęższych umysłów naszych czasów. Czy śmiałkom uda się wygrać wyścig, którego stawką jest przetrwanie ludzkości, czy też przegrają i wygra Pandemia?

Pandemia - opakowanie
Pandemia – opakowanie

Razem przetrwamy lub razem zginiemy.

Dzisiaj chciałbym Wam zaprezentować Pandemię. To, co wyróżnia tą pozycję na tle wcześniej opisywanych, to współpraca wszystkich graczy. Pandemia należy do gier kooperacyjnych, oznacza to, że zawodnicy muszą ze sobą współpracować, aby odnieść zwycięstwo, bo albo wygrają wszyscy albo nikt.

 Uwaga! Nadciąga Pandemia.

Pandemia - zawartość opakowania
Pandemia – zawartość opakowania

W opakowaniu, oprócz planszy i instrukcji znajdziemy karty postaci, karty gry, karty infekcji, karty pomocy, pionki, znaczniki infekcji, znaczniki lekarstw, znacznik poziomu zachorowań, znacznik rozprzestrzeniania się chorób oraz stacje badawcze, także jak widać Pandemia ma dość sporo elementów. Mała rada: idealnym rozwiązaniem do przechowywania znaczników infekcji są pudełka po tic-tac’ach. Po ułożeniu planszy i rozłożeniu wszystkich elementów gracze wybierają postacie, którymi będą grać. Instrukcja mówi o losowaniu, ale osobiście nie widzę nic złego w wybieraniu. W ten sposób można testować różne warianty gry. Wybierać można spośród siedmiu postaci, z których każda ma inne wyjątkowe umiejętności pozwalające w pewien sposób naginać ogólne zasady gry. Po wyborze postaci i umieszczeniu początkowych znaczników chorób na planszy rozpoczyna się właściwa rozgrywka. Tura każdego gracza składa się trzech etapów:

  1. Wykonanie maksymalnie 4 akcji – przez akcję rozumie się wykonie ruchu, leczenie choroby, zbudowanie stacji badawczej, wynalezienie szczepionki oraz dzielenie się wiedzą (wszystkie akcję opisane są na kartach pomocy). Warto nadmienić, iż Pandemia oferuje, aż cztery sposoby wykonania ruchu i szczerze mówiąc, jeżeli chce się wygrać trzeba korzystać z nich wszystkich, bo w grze niezwykle ważna jest mobilność postaci.
  2. Dociągnięcie 2 kart ze stosu kart gry – każdy gracz może posiadać do 7 kart gry na ręce, jeżeli okazało by się, że miałby więcej musi odrzucić tyle, aby wrócić do poziomu 7 kart. Przy dociąganiu kart gry można natrafić na karty epidemii, ale o tym później.
  3. Odsłonięcie kart infekcji – gracz odsłania tyle kart nowych infekcji, ile wskazuje znacznik poziomu zachorowań. Następnie umieszcza po 1 znaczniku infekcji na lokalizacjach wskazanych na kartach.

Po wykonaniu tych 3 etapów następuje tura kolejnego gracza.

Pandemia - elementy plastikowe
Pandemia – elementy plastikowe
Pandemia - karty
Pandemia – karty

Rozprzestrzenianie się chorób i epidemia.

Każde miasto występujące na planszy gry może pomieścić do 3 wskaźników konkretnej infekcji, jeżeli miałoby się zdarzyć, że w wyniku prowadzenia rozgrywki należy położyć na danej lokalizacji czwarty wskaźnik, następuje rozprzestrzenianie się choroby. Zamiast dodawać czwarty wskaźnik dodaje się po jednym wskaźniku w każdym mieście połączonym z miastem docelowym. Następnie należy przesunąć wskaźnik rozprzestrzeniana się chorób o jedno pole w dół.

Na początku rozgrywki do stosu kart gry wtasowuje się karty epidemii (ich ilość determinuje poziom trudności gry). Kiedy gracz wyciągnie kartę epidemii należy przerwać grę i rozpatrzyć wszystkie założenia karty tj.:

  1. Wzrost – przesunięcie wskaźnika zachorowań o 1 w prawo,
  2. Zarażanie – wyciągnięcie karty ze spodu stosu kart gry i umieszczenie na wskazanej lokalizacji 3 wskaźników zachorowań,
  3. Intensyfikacja – na końcu bierze się wszystkie odrzucone karty gry, tasuje i umieszcza na górze stosu kart gry.

Na skutek Epidemii nie dość, że może się zwiększyć liczba kart infekcji losowanych przez każdego z graczy na koniec kolejki, to wszystkie karty infekcji, które padły do tej pory wracają do gry. Zwiększa się zatem prawdopodobieństwo rozprzestrzenienia się chorób. Po rozpatrzeniu epidemii gra jest kontynuowana.

Jak opanować Pandemię?

Trudność gry wynika głównie z faktu, że wygrać można tylko w jeden sposób, a przegrać aż na trzy. Zacznijmy może od tego, co zrobić żeby opanować Pandemię. W tym celu należy wynaleźć lekarstwa na wszystkie 4 choroby (nie trzeba usunąć infekcji z planszy!). Żeby wyleczyć jedną chorobę, któryś z zawodników musi zebrać 5 kart danego koloru, udać się z tymi kartami do stacji badawczej i tam zużyć je na wynalezienie lekarstwa. Zadanie wydaje się dość proste i czasami faktycznie tak jest. Jeżeli któryś z graczy będzie miał szczęście i będzie dostawał karty danego koloru to łatwo będzie mu zebrać 5 wymaganych próbek. Jednakże w większości przypadków gra nie jest dla nas łaskawa i musimy się nieźle namęczyć, aby wyleczyć choćby jedną chorobę, nie mówiąc już o czterech. Ułatwieniem dla graczy jest to, że po wyleczeniu danej choroby łatwiej usuwać jej znaczniki z planszy, a gdy usuniemy je całkowicie to choroba zostaje usunięta z gry.

Teraz przejdźmy do mniej przyjemnej rzeczy, czyli jak przegrać. Jak wspominałem wcześniej, są 3 sposoby na przegranie:

  1. Skończą nam się karty gry – Pandemia narzuca nam tempo, jeżeli nie zdołamy uleczyć chorób w wyznaczonym czasie to przegrywamy. W talii występuje 59 kart gry, przy założeniu, że będziemy grać w np. 3 osoby daje nam to 6 kart na turę. Mamy, więc niecałe 10 kolejek na przygotowanie lekarstw. Jak się zapewne domyślacie jest to dość mało czasu w związku, z czym każdy nasz ruch musi być przemyślany.
  2. Skończą nam się znaczniki infekcji – oznacza to, że choroba tak się rozszalała, że nie da się jej już opanować. Ta zasada narzuca na nas stałe kontrolowanie rozprzestrzeniania się chorób. Musimy ciągle pilnować, żeby na planszy nie było zbyt dużo znaczników infekcji.
  3. Doszło do rozprzestrzenienia się choroby po raz ósmy – nastąpiła ogólnoświatowa panika i nie jesteśmy już w stanie nic zrobić. Ta zasada z kolei wymusza na nas kontrolowanie poziomu zachorować w poszczególnych miastach.

Podsumowując, żeby wygrać trzeba wynaleźć lekarstwo na wszystkie 4 choroby jednocześnie pilnując, aby nie skończył nam się czas i choroby za bardzo się nie rozprzestrzeniły.

Pandemia - rozgrywka
Pandemia – rozgrywka

Czas dobrać śmiałków.

W grze możemy wybrać spośród następujących śmiałków:

  • Szef planu B – może ze stosu odrzuconych kart gry wziąć dowolną kartę zdarzenia, a następnie użyć jej w wybranym przez siebie czasie. Karty zdarzenia to specjalne kart, które zapewniają jednorazowe bonusy np. można podejrzeć i ułożyć 6 kart infekcji. Postać ciekawa, niestety w tali jest mało kart zdarzeń, co sprawia, że postać ta jest niezwykle słaba i mając ją w swoim zespole ciężko odnieść zwycięstwo.
  • Kierownik budowy – pozwala na budowanie stacji badawczych bez odrzucania kart oraz może się przenosić ze stacji badawczych do dowolnych lokalizacji odrzucając dowolną kartę. Dobra postać pozwalająca na szybkie budowanie sieci stacji badawczych, co z kolei zapewnia dużą mobilność całego zespołu.
  • Logistyk – może przenieść pionek jednego gracza do pionka innego gracza oraz może wykonywać ruch pionkami innych graczy. Postać, która również zapewnia mobilność całego zespołu oraz ułatwia zbieranie próbek choroby.
  • Specjalista ds. kwarantanny – zapobiega dodawania znaczników chorób i rozprzestrzenianiu w mieście, w którym się znajduje i we wszystkich połączonych miastach. Postać z jednej strony dobra, bo jest w stanie chronić wszystkie okoliczne miasta, ale z drugie strony, aby je chronić musi w nich być, więc nie może się ruszyć z danego obszaru. Na pewnym etapie gry ta postać może być skazana na stanie w jednym miejscu, więc zabawa raczej średnia.
  • Sanitariusz – usuwa wszystkie znaczniki jednej choroby na raz, a po wynalezieniu lekarstwa nie traci na to punktów akcji. Bardzo dobra postać do kontrolowania rozprzestrzeniania infekcji. Może dość szybko oczyścić dany region z choroby. Po wynalezieniu lekarstwa razem z logistykiem stanowią doskonałe połączenie.
  • Badacz – może wymieniać się dowolnymi kartami miast z innymi graczami pod warunkiem, że przebywają w jednym mieście. Dzięki Badaczowi bardzo łatwo zbiera się próbki chorób. Doskonale sprawdza się w połączeniu z Logistykiem.
  • Naukowiec – potrzebuje tylko 4 kart, żeby wynaleźć lekarstwo.
  • Pozostałe postacie – co prawda nie ma ich w pudełku ale jak dobrze poszukamy w internecie to znajdziemy strony, na których gracze sami wymyślają postacie. Jest to łatwy sposób na odświeżenie gry.

Osobiście uważam, że wszystkie z ww. postaci są bardzo dobre, poza Szefem Planu B. Gdyby w grze występowało więcej kart zdarzeń mógłby być całkiem przydatny, a tak to zwykła postać, a z jej dodatkowej umiejętności skorzystamy 2 może 3 razy w czasie rozgrywki. Mi najbardziej do gustu przypadł zestaw Sanitariusza, Badacza, Logistyka oraz Naukowca. To połączenie zapewnia mobilność, dość dobre panowanie nad rozprzestrzenianiem się chorób oraz pozwala na najszybsze wynalezienie lekarstw.

Syndrom Lidera.

Ponieważ Pandemia to gra kooperacyjna zawodnicy grając, razem omawiają ruch każdej postaci. Nie trudno, aby w grze pojawił się lider, czyli osoba, która narzuca pozostałym swoje rozwiązania i pomysły, co w efekcie może skutkować tym, że rozgrywka staje się jednoosobowa. Jeżeli w grze pojawi się dwóch liderów to nie trudno o kłótnię, dlatego jakość rozgrywki zależy tak naprawdę od samych graczy.

To co? Ile osób gra?

Warto też zaznaczyć, że duże znaczenie ma ilość zawodników. W przypadku 2 graczy będziemy mieli więcej kolejek (w przeliczeniu na gracza) na pokonanie choroby, łatwiej będzie nam też wynaleźć lekarstwo, bo wszystkie karty gry dzielone będą między 2 graczy, jednakże zdecydowanie ciężej będzie nam panować nad chorobami, szczególnie, jeżeli będą rozproszone po mapie. Z drugiej strony grając czterema zawodnikami łatwiej będzie nam kontrolować chorobę, ale wynalezienie lekarstwa będzie nie lada wyzwaniem.

Gra przeznaczona jest, co prawda dla 2-4 graczy, jednak nie ma absolutnie żadnych przeciwskazań, aby próbować uratować świat w pojedynkę. Dzięki temu, że walczymy z grą, a nie z innymi zawodnikami, możemy samemu poprowadzić śmiałków do boju. Wystarczy tylko, że co kolejkę będziemy się wcielać w kolejnego zawodnika. Warto tutaj zaznaczyć, że warto np. przesiadać się wokół stołu lub pisać czyja kolejka właśnie jest, bo w zamęcie i natłoku myśli łatwo pomylić kolejki.

Podsumowanie.

Pandemia jest to pierwsza gra kooperacyjna, w jaką miałem zdecydowaną przyjemność zagrać. Chociaż początkowo ogrom zasad trochę przytłaczał, to okazało się, że wcale nie ma ich aż tak wiele a sama rozgrywka jest dość intuicyjna. Początek gry jest bardzo losowy, ale tylko początek, bo tak naprawdę wtedy okazuje się, na której części mapy będziemy musieli skupić się najbardziej, czy choroby będą atakowały jeden konkretny kontynent, czy też będą się panoszyć po całym świecie. Poza tym Pandemia jest na swój sposób dość przewidywalna. Poziom trudności rozgrywki do pewnego stopnia może być regulowany przez graczy poprzez zmianę ilości kart epidemii. W związku z tym, że na trudność i jakość rozgrywki wpływa bardzo dużo elementów, każda gra jest inna i ciężko w niej o monotonię. W przypadku porażki od razu ma się ochotę na kolejne rozdanie, bo każdy chce pokonać Pandemię. Pomimo, że nie wszystkim przypadnie do gustu rozgrywka kooperacyjna, to ja jak najbardziej polecam tą grę.

 Plusy.

+ Wykonanie.

+ Możliwość modyfikowania gry po przez wymyślanie własnych postaci lub korzystanie z szablonów dostępnych w internecie.

+ Można grać samemu.

+ Zmienny poziom trudności.

+ Wymaga myślenia i przewidywania.

+ Porażka tylko zachęca do kolejnej partii.

+ Można podszkolić się z geografii.

 Minusy.

– Syndrom lidera – chociaż nie jest to wada samej gry a wada tego typu gier.

– Cena – chociaż gra jest warta swojej ceny, to może ona jednak odstraszać potencjalnych nabywców.

– Karty zdarzeń – jest ich zbyt mało w związku, z czym postać Szef Planu B również staje się mało użyteczny.

Pandemia – instrukcja do gry.

Leave a Reply