Osadnicy z Catanu

Od czego się to wszystko zaczęło, czyli Osadnicy z Catanu.

Pierwszy raz z Osadnikami spotkałem się u znajomych, od których zresztą zaraziłem się grami planszowymi. Dla kogoś, kto nigdy wcześniej nie grał w nowoczesne gry planszowe, a słowo planszówka kojarzyło mu się głównie z tytułami takimi jak Chińczyk, Osadnicy z Catanu byli czymś zupełnie nowym. Było to swoiste WOW. W porównaniu ze znanymi mi wcześniej grami Osadnicy z Catanu byli niezwykle starannie wykonani, wprowadzali innowacyjne rozwiązania, a wykonanie ruchu polegało na czymś więcej niż na rzucie kostką i przesunięciu pionka o określoną liczbę pól.

Osadnicy z Catanu
Osadnicy z Catanu
Osadnicy z Catanu - Zawartość pudełka
Zawartość pudełka

No tak, ale o co w tym w ogóle chodzi?

Na samym początku gracze muszą zbudować planszę. Dla osób, które grają w Osadników z Catanu po raz pierwszy, dobrym rozwiązaniem będzie zbudowanie planszy zgodnie z instrukcją, ponieważ zapewni to w miarę równe szanse dla wszystkich. Bardziej doświadczeni gracze mogą, a nawet powinni, budować planszę w sposób losowy. Dzięki temu każda rozgrywka będzie inna, co jest ewidentnie zaletą tej gry.

Osadnicy z Catanu - budowanie planszy
Osadnicy z Catanu – budowanie planszy

Budowanie planszy polega na złączeniu elementów obramowania i umieszczeniu wewnątrz ramy pól surowców. Następnie na polach surowców należy umieścić żetony z cyframi. Cyfry na żetonach odpowiadają wynikom, jakie można uzyskać rzucając jednocześnie 2 kośćmi do gry. Trzeba zaznaczyć, że twórcy gry poszli graczom na rękę i oznaczyli liczby, których prawdopodobieństwo wypadnięcia jest największe. Im prawdopodobieństwo większe tym większe cyfry na żetonie, dodatkowo wyniki z największym prawdopodobieństwem oznaczone są na czerwono. Jest to oczywiście prawdopodobieństwo z czysto statystycznego punku widzenia, gdyż niejednokrotnie w czasie moich rozgrywek zdarzało się, że częściej wypadało np. 4 niż 8.

Po zbudowaniu planszy, każdy z graczy wybiera swój zestaw osad, miast i dróg oraz pobiera kartę kosztów budowy. Karta kosztów budowy jest swojego rodzaju cennikiem, pokazuje jakich surowców należy dostarczyć, aby móc zbudować określony element na planszy lub nabyć kartę rozwoju. Po zebraniu zestawu startowego gracze umieszczają na planszy swoje pierwsze osady i drogi. Osady ustawia się na wierzchołkach sześciokątów (w ten sposób każda osada będzie graniczyła z 1,2 lub 3 polami surowców jednocześnie), drogi natomiast układa się na bokach pól z surowcami.

Osadnicy z Catanu - Plansza gotowa do gry
Plansza gotowa do gry

Umieszczanie osad i dróg odbywa się w następujący sposób: najpierw osadę wraz z przyłączoną do niej drogą ustawia pierwszy gracz, następnie kolejni, aż do ostatniego. Ostatni gracz umieszcza na raz 2 osady wraz z przyłączonymi do nich drogami. Potem przedostatni gracz ustawia swoją 2 osadę wraz z drogą i tak aż z powrotem do pierwszego. Przy założeniu, że grze bierze udział 3 graczy kolejność ustawiania wygląda następująco 123321. Dzięki temu ostatni gracz nie jest poszkodowany faktem, że jest ostatni. Często właśnie jest on w najlepszym położeniu, bo może zaplanować strategię na początek gry zanim ta się zacznie. Następnie gracze pobierają surowce z drugiej zbudowanej osady i rozpoczyna się właściwa gra, tj. każdy gracz najpierw rzuca kośćmi, następnie wszyscy gracze pobierają surowce, jeżeli ich osada leży przy polu produkującym dany surowiec. Następnie jest faza handlu i budowy aktywnego gracza. Potem kolejka przechodzi do następnego zawodnika.

Gra toczy się do momentu, aż któryś z zawodników osiągnie 10 punktów zwycięstwa. Punkty zdobywa się po przez budowanie osad i miast, zdobywanie specjalnych osiągnięć oraz nabywanie kart rozwoju, na których można znaleźć punkty zwycięstwa.

Osadnicy z Catanu - Rozgrywka
Rozgrywka

Gracze bójcie się – wkracza złodziej!

W grze występuje także negatywna interakcja. Za każdym razem, kiedy któryś z graczy wyrzuci na kościach 7 do gry wkracza złodziej. Każdy z graczy musi sprawdzić, czy przypadkiem nie ma w ręce więcej niż 7 kart surowców. Jeżeli ma, to połowę z nich musi oddać do banku (zawsze zaokrąglamy w dół- jeśli ktoś ma 9 kart, to oddaje 4). Następnie gracz, który wyrzucił 7 stawia postać złodzieja na wybranym przez siebie polu z surowcami. W wyniku tej akcji właściciel osady lub miasta, które leży obok zablokowanego pola z surowcami musi oddać jeden losowo wybrany surowiec aktywnemu graczowi. Jeśli przy danym polu jest więcej graczy, stawiająca złodzieja osoba decyduje od kogo będzie ciągnęła kartę z surowcami. Ponadto, aż do momentu przestawienia złodzieja, z danego pola nie można czerpać zysków.

Blitzkrieg.

Osadnicy z Catanu są grą przeznaczoną dla 3 do 4 graczy, ale nic nie stoi na przeszkodzie, żeby toczyć rozgrywkę w 2 osoby. W tym celu należy z gry wyeliminować możliwość handlowania pomiędzy graczami. Ta niewielka zmiana sprawia, że rozgrywkę z powodzeniem można toczyć również w 2 graczy. Co prawda walka o zwycięstwo nie jest może aż tak zaciekła i porywająca jak przy pełnej obsadzie, ale rozgrywka trwa za to 20-30 min i jest niezwykle szyba. Jest do przyjemna alternatywa, jeżeli mamy akurat parę minut wolnego.

Podsumowanie.

Osadnicy z Catanu są pozycją obowiązkową, dla każdego, kto wkracza w świat gier planszowych. Gra jest niezwykle ładnie wykonana, bardzo grywalna i chętnie się do niej wraca. Co więcej jej zasady są na tyle intuicyjne i nieskomplikowane, że po 10 min tłumaczenia i paru pierwszych ruchach wszystko jest już jasne. Mimo wszystkich swoich zalet gra ma też kilka wad. Przede wszystkim to pudełko, które jest po prostu za duże. Jeżeli ma się już kolekcję gier planszowych, to ich przechowywanie zaczyna być uciążliwe. Według mnie opakowanie mogłoby być z powodzeniem mniejsze o ok. 20%. Dodatkowo wadą może być bardzo duża losowość, która sprawia, że w początkowych etapach gry ciężko obrać jakąś konkretną strategię. Złe decyzje, szczególnie w początkowych fazach, mszczą się na graczu już do końca rundy. Zdarzały się partie, kiedy przez połowę gry tylko rzucałem kośćmi, bo moje numery po prostu nie padały i zanim wybudowałem 2 drogi przeciwnik miał już małe imperium.

Gra jest doskonałym przykładem pozycji, która stała się ofiarą swojej popularności. Prawie każdy, kto gra w planszówki słyszał o Osadnikach z Catanu i przez to oczekiwania w stosunku do tej pozycji są bardzo wygórowane. Nie zmienia to jednak faktu, że gra jest bardzo przyjemna i z czystym sumieniem mogę polecić ją każdemu.

Plusy.

+ Doskonałe wprowadzenie do świata gier planszowych.

+ Samodzielne układanie pól surowców i żetonów sprawia, że każda gra jest inna.

+ Bardzo ładne i solidne wykonanie.

+ Intuicyjne i proste zasady.

+ Sentyment.

Minusy.

– Zbyt duże i nieprzemyślane pudełko. Mimo przegródek zawartość lata po całym opakowaniu.

– Bardzo duża losowość. Możesz posiadać bardzo dobre pola, ale co z tego jak Twoje cyfry w ogóle nie padają.

– Ciężko odbić się od dna. Jeżeli masz słabe pola to naprawdę dużo czasu zajmuje osiągnięcie poziomu pozwalającego na podjęcie walki z przeciwnikami.

Osadnicy z Catanu – instrukcja do gry.

Leave a Reply