Ewolucja - logo

Od zera do bohatera, czyli Ewolucja: Pochodzenie gatunków.

Co być powiedział, gdybyś dostał możliwość zarządzania procesem ewolucji? Czy starałbyś się zbudować jak najbardziej przystosowane zwierzę, czy może jednak puściłbyś wodze fantazji i postawił na oryginalność tworząc latającego kreta albo stado olbrzymich mrówko-podobnych stworów? Jeżeli sam nie jesteś pewien co byś zrobił, przekonaj się i zagraj w Ewolucja: Pochodzenie gatunków.

Ewolucja - pudełko
Ewolucja: Pochodzenie gatunków – pudełko z grą

Co znajdziemy w opakowaniu?

Ewolucja: Pochodzenie gatunków to gra wydawnictwa G3, więc jak można się już na wstępie domyślać jest to karcianka. W dość niewielkim opakowaniu znajdziemy 84 karty do gry, 25 plastikowych znaczników w trzech kolorach, 2 kości do gry oraz instrukcję. I już na wstępie polecam, aby do tego zestawu dołączyć oficjalne FAQ, które można pobrać ze strony wydawcy, bo instrukcja jest co prawda dość prosta i zwięzła, pozostawia jednak wiele niedomówień i momentami jest dość nieprecyzyjna.

Ewolucja - Zawartość pudełka
Zawartość pudełka

Warto wspomnieć parę słów o poszczególnych elementach. Standardowej wielkości karty wykonane są w sposób przyzwoity, ale niektórych zrazić może szata graficzna. Zdecydowanie dominującym kolorem w grze jest pastelowy zielony, który jest zarówno tłem kart, jak i kolorem, którym wykonana jest większość rysunków. Ogólnie to karty sprawiają wrażenie jakby wyciągniętych z podręcznika do biologii, co w zasadzie nie powinno dziwić, bo twórca Ewolucji (Dmitry Knorre) z zawodu jest biochemikiem. Także podsumowując szatę graficzną to Ewolucja nie zachwyca, ale klimatu odmówić jej nie można. Jeżeli chodzi o znaczniki, reprezentujące żywność to tutaj mam już więcej wątpliwości, bo po pierwsze dość ciężko się ich używa w czasie gry (ciężko je chwycić), po drugie znaczniki kompletnie nie posiadają klimatu. Na pochwałę zasługują natomiast kości do gry, które niby niczym się nie wyróżniają, ale dzięki temu, że są odpowiednio zmniejszone, bez problemu mieszczą się w pudełku, chociaż nie obraziłbym się gdyby były np. zielone – wtedy stanowiłyby całość z kartami, ale jest to moja prywatna uwaga i nie uważam tego za wadę, ot poprostu takie spostrzeżenie.

Ewolucja - elementy gry
Elementy gry

Wyewoluuj swój własny gatunek.

Ewolucja: Pochodzenie gatunków to gra z dość prostymi zasadami ogólnymi, ale równocześnie z wieloma przypadkami zasad szczegółowych, wyjątków i sytuacji, które można interpretować na wiele sposobów – stąd właśnie moja początkowa uwaga o tym, aby dołączyć sobie do gry oficjalne FAQ. A o co w ogóle chodzi w tej grze, a no chodzi o to, żeby wyewoluować jak najbardziej przystosowane do panujących warunków zwierzęta. W rozgrywce będziemy miele do czynienia z wyścigiem zbrojeń w najczystszej postaci, ale po kolei. Zacznijmy od przygotowania rozgrywki.

Pierwszym krokiem będzie rozdanie każdemu z zawodników po 6 kart. Pozostałe karty będą stanowić stos kart gry, z których gracze w określonych momentach rozgrywki dobierać będą nowe karty. Obok stosu z kartami umieszcza się żetony żywności. Ostatnim elementem przygotowania jest wybór gracza rozpoczynającego. W każdej kolejnej rundzie graczem rozpoczynającym będzie kolejna osoba zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Ewolucja podzielona jest na rundy, każda runda to 4 fazy, a poszczególne fazy podzielono są na kolejki (jedna kolejka to jedno kółko, czyli jeden ruch każdego z graczy).

  • Faza rozwoju – ten etap gry to moment, kiedy możemy bawić się w tworzenie nowych zwierząt i wymyślanie ciekawych kombinacji. Wszyscy gracze, począwszy od rozpoczynającego, zagrywają po jednej karcie. Karty zagrywamy do momentu, kiedy nam się skończą albo do chwili, kiedy uznamy, że nie chcemy już zagrywaćkolejnych i wtedy pasujemy. Ta faza toczy się do momentu aż, wszyscy gracze spasują lub zużyją swoje karty. Na tym etapie warto zaznaczyć, że Ewolucja oferuje dość oryginalny sposób zagrywania kart, tzn. każdą kartę Ewolucja - Układanie kartmożemy zagrać na 2 sposoby albo jako zwierzę, albo jako cechę. Aby zagrać kartę jako zwierzę, kładziemy ją po prostu przed sobą rewersem (strona z symbolem jaszczurki) do góry. Jeżeli chcemy zagrać cechę, musimy po pierwsze zdecydować, którą cechę zagrać (cześć kart posiada 2 cechy – w takim przypadku musimy wybrać jedną), a po drugie musimy zdecydować, którego zwierzęcia lub zwierząt, cecha ma dotyczyć (niektóre cechy zagrywa się na pary zwierząt).
  • Określenie zasobów żywności – w każdej rundzie określa się zasoby żywności, jakie będą dostępne w fazie żywienia. W tym celu gracz rozpoczynający rzuca jedną lub dwoma kostkami do gry i w razie konieczności modyfikuje uzyskany wynik – wszystko zleży od tego ilu graczy bierze udział w rozgrywce.
  • Żywienie – jeden z kluczowych elementów rozgrywki. Każdy z graczy poczynając od pierwszego pobiera po kolei z banku żywności po jednym znaczniku żywności (ilość ta może być modyfikowana przez cechy poszczególnych zwierząt, np., gdy mamy 2 zwierzęta z cechą komunikacja, to, gdy jedno z nich dostaje czerwony znacznik żywności z banku, drugie również dostaje czerwony znacznik żywności z banku). Każde zwierzę, w zależności od posiadanych cech, potrzebuje od jednego do pięciu znaczników żywności, aby zostało najedzone. W tej fazie można korzystać również ze zdolności specjalnych takich jak np. drapieżnik, ale o tym w dalszej części artykułu. W każdym razie ogólna zasada jest taka, że w czasie tej fazy karmimy zwierzęta i korzystamy z cech, jakie im przypisaliśmy.
  • Faza wymierania – należy sprawdzić, które zwierzęta udało nam się nakarmić, te, które pozostały głodny – umierają. Należy odłożyć wszystkie głodne zwierzęta oraz przypisane im cechy na stos kart odrzuconych. Następuje zmiana gracza rozpoczynającego, który rozdaje wszystkim nowe karty, każdy dostaje tyle kart ile ma zwierząt +1. Wyjątkiem jest sytuacja, w której któryś z graczy nie ma żadnych zwierząt ani żadnych kart na ręce – w tej sytuacji taki gracz dostanie 6 kart. Po rozdaniu kart runda dobiega końca i należy usunąć z gry wszystkie wykorzystane znaczniki żywności.

Gra toczy się do chwili, gdy w fazie wymierania wyczerpiemy stos kart gry. Od tego momentu mamy do rozegrania ostatnią rundę. Po jej zakończeniu, czyli po fazie wymierania, przeliczamy punkty według następującego schematu:

  • Każde zwierzę, które przeżyło +2 punkty,
  • Każda cecha, którą posiada zwierzę, które przeżyło +1 punkt,
  • Dodatkowe punkty wynikające z posiadanych przez zwierzę cech specjalnych +1 lub +2 punkty.

Gracz, który zgromadzi najwięcej punktów wygrywa Ewolucję. W przypadku remisu wygrywa ten, kto w swoim stosie kart odrzuconych posiada więcej kart.

Ewolucja - rozgrywka
Rozgrywka

Drapieżnik, pasożyt, a może odrobina tłuszczyku?

Jak wspominałem Ewolucja: Pochodzenie gatunków pozwala nam tworzyć zwierzęta poprzez nadawanie im odpowiednich cech. Spośród nich są trzy, które według mnie (i według instrukcji :)) zasługują na szczególną uwagę, a są to odpowiednio:

  • Drapieżnik – cecha, którą nadajemy swojemu zwierzęciu, dzięki niej nasza bestia będzie mogła polować na inne zwierzęta, ale uwaga, bo żebyśmy mogli polować na te inne zwierzęta musimy mieć taką możliwość. Przecież wiadomo, że szczupak nie upoluje kreta i tutaj właśnie objawia się nasz wyścig zbrojeń. Kiedy widzimy, że nasz przeciwnik właśnie buduje drapieżnika, musimy się na to przygotować, więc może zbudujemy kameleona dając naszemu podopiecznemu zdolność kamuflażu? Jednak musimy uważać, bo przeciwnik może wyposażyć swojego drapieżnika w bystry wzrok, który pozwoli mu atakować zakamuflowane zwierzęta i taka zabawa trwa w kółko. Budowanie drapieżnika ma 2 zasadnicze skutki. Po pierwsze możemy się żywić poprzez zjadanie innych zwierząt (nawet tych należących do tego samego gracza), przez co stajemy się w pewien sposób niezależni od żywności dostępnej fazie żywienia, a po drugie drapieżnik ma zwiększone zapotrzebowanie na żywności, więc nakarmienie naszego myśliwego tradycyjnymi sposobami może być nieco utrudnione. Cecha drapieżnika na koniec gry warta jest dodatkowo 1 punkt.
  • Pasożyt – jest to jedyna cecha, którą możemy nadać zwierzęciu naszego przeciwnika. Takie zwierzę ma zwiększone zapotrzebowania żywieniowe o 2 jednostki, w związku z czym staje się ono niezwykle trudne do wykarmienia. Ale uwaga, bo cecha ta warta jest na koniec +2 punkty.
  • Tkanka tłuszczowa – ta cecha pozwala nam zaopatrzyć naszego stwora w odrobinę tłuszczyku dzięki któremu będzie w stanie gromadzić nadmiar żywności w czasie lat grubych i zużywać go w czasie lat chudych. Jest to jedyna indywidualna cecha, którą możemy przypisać więcej niż raz do danego zwierzęcia.

W kupie siła.

Jak już wspominałem, w grze występują cechy, które zagrywa się na pary. Są to komunikacja/kooperacja oraz symbioza. Chcąc zagrać taką cechę musimy mieć parę zwierząt, którą ona połączy. Każda para może posiadać tylko jedną konkretną cechę, tzn. na 2 zwierzęta nie możemy zagrać 2 razy cechy komunikacja, ale jedno zwierzę może posiadać dwie cechy komunikacja – po prostu będzie połączone z dwoma różnymi zwierzętami. W ten sposób możemy budować całe stada, które w wyraźny sposób mają przewagę nad przeciwnikami. Cechy komunikacja i kooperacja pozwalają nam na zdobywanie większej ilości żywności w czasie fazy żywienia. Symbioza natomiast zapewnia ochronę dla jednego z pary zwierząt, jednakże zwierzę, które pozostaje pod ochroną nie może zostać nakarmione zanim nakarmiony nie zostanie ochroniarz, także tutaj mamy typowy układ coś za coś.

Ewolucja - kooperacja i komunikacja
Efekt działania komunikacji i kooperacji

Podsumowanie.

Ewolucja: Pochodzenie gatunków to pozycja, która zaskoczyła mnie bardzo pozytywnie. Za niecałe 40 złotych otrzymujemy tytuł, który oferuje naprawdę spore możliwości. Co prawda na początku możemy mieć pewne problemy ze zrozumieniem instrukcji, ale jeżeli wesprzemy się FAQ, albo doświadczeniem bardziej obeznanego gracza, to już po chwili zaczniemy odkrywać uroki tej gry. Jest to typowy tytuł, w którym będziemy korzystać z kombinacji różnych kart w celu stworzenia jak najbardziej efektywnego zestawu. Ewolucja oferuje nam wiele dróg do zwycięstwa, sami decydujemy czy idziemy w ilość stworów, czy w ich jakość, czy może też oprzemy naszą strategię na pożeraniu i zarażaniu przeciwników – w tej kwestii mamy całkowitą swobodę. Reasumując, za takie pieniądze możliwości, które oferuje gra, są wręcz ogromne i jak się z czasem sami przekonacie, nie jest to wcale taka prosta gierka, bo rozgrywka momentami jest naprawdę ciężka i wymagająca. Jeżeli chodzi o wykonanie, to karty i kości są porządku. Jedyna uwaga do znaczników żywności, które są jakieś takie nijakie – no po prostu nie pasują mi do tej gry. Poza tym szkoda, że wydawca zamiast załączać FAQ do gry, zawarł tylko w instrukcji informację, że takie coś istnieje i można się z nim zapoznać na stronie internetowej. Gra jest przeznaczona dla 2 – 4 graczy, ale wiadomo im więcej, tym lepiej, także polecam grać w Ewolucję, przy co najmniej 3 graczach, bo wtedy dopiero zaczyna się prawdziwa zabawa. Poza tym nie mam żadnych uwag i z czystym sumieniem mogę polecić Ewolucję wszystkim, którzy szukają gry z ukrytym potencjałem, oferującej naprawdę spore możliwości.

Plusy.

+ Mechanika gry – dość proste zasady ogólne.

+ Ilość możliwych kombinacji i zagrań jest całkiem pokaźna.

+ Jeżeli w czasie gry zaczniemy sobie wyobrażać jak mogłoby wyglądać zwierzę, które tworzymy, to rozgrywka staje się naprawdę zabawna.

+ Wiele dróg do zwycięstwa.

+ Cena.

+ Gra oferuje więcej niż może się wydawać na pierwszy rzut oka.

Minusy.

– FAQ – według mnie jest niezbędne i powinno być załączone w opakowaniu.

– Instrukcja – niby prosta, ale nie wyjaśnia wszystkiego, w związku, z czym FAQ staje się niezbędne.

– Żetony żywności – nie pasują mi do tego tytułu.

– Gra niby od 2 graczy, ale jak to przeważnie bywa w takich grach, które nie są dedykowane dla 2 osób im więcej, tym lepiej, bo przy grze w minimalnym składzie rozgrywa sporo traci.

Ewolucja: Pochodzenie gatunków – instrukcja do gry oraz FAQ

Leave a Reply